Słowo kończące się na T na D

  • Metalowy drut, cienki przewód z metalu.

  • Dart, gra w rzutki, nazwa z angielskiego.

  • Donut, słodki pączek z dziurką, z angielskiego.

  • Dukat, dawniej złota moneta europejska.

  • Dramat, gatunek literacki i teatralny.

  • Dynamit, silny materiał wybuchowy Nobla.

  • Denaturat, skażony alkohol techniczny.

  • Dat, forma od „dać”, np. „dat bym rad”.

  • Denat, potocznie o zmarłej osobie.

  • Dot, ang. „kropka”; też w informatyce.

  • Dolot, element doprowadzający powietrze.

  • Diament, najtwardsza odmiana węgla.

  • Doktorat, stopień naukowy po studiach.

  • Debet, ujemne saldo na koncie bankowym.

  • Duet, występ lub skład dwóch osób.

  • Dobrobyt, wysoki poziom życia, zasobność.

  • Dylemat, trudny wybór między opcjami.

  • Dokument to zapis zawierający informacje lub ustalenia.

  • Ang. „brud”, potocznie też w polszczyźnie.

  • Dekolt, wycięcie w ubraniu przy szyi.

  • Rzeczownik, akt urzędowy; z łac. decretum.

  • Termin sportowy i techniczny w koszykówce.

  • Poprawne słowo, narzędzie lub miejscowość Dłut.

  • Pierwszy występ artysty; z fr. début.

  • Podwójny egzemplarz, też w brydżu.

  • Pogląd religijny/filoz.; z gr. „dogma”.

  • Odmiana języka; z gr. dialektos.

  • Stary wyraz: droga, kanał pisma, styl.

  • Dezodorant pomaga ograniczać nieprzyjemny zapach.

  • Projekt wersji roboczej; z angielskiego.

  • Spolszczone „donate”, używane w internecie.

  • Podwójnik dokumentu, z łac. „duplicatum”.

  • Styl jazdy, też z angielskiego, „dryf”.

  • Dyrygent kieruje wykonaniem utworu przez orkiestrę.

  • Staropolskie od „dyktować”, dziś rzadkie.

  • Struktura w krysztale, z gr. „dendron”.

  • Minerał z wapnia i magnezu; skała osadowa.

  • Narzucone rządy siły, z łac. „dictatus”.

  • Miasto w USA, nazwa własna kończąca się na t.

  • Obszar administracyjny; z łac. districtus.

  • Polski rzeczownik, technika druku w drewnie.

  • Polski rzeczownik, biuro dziekana.

  • Obcy wyraz, może znaczyć dieta, ale kończy się na t.

  • Polski rzeczownik, osoba odbiegająca od normy.

  • Polski rzeczownik, środek do czyszczenia.

  • Polski rzeczownik, sklep z niższymi cenami.

  • Minerał skałotwórczy, nazwa geologiczna.

  • Skrót lub imię obce, zapis kończy się na t.

  • Polski rzeczownik, przechowanie pieniędzy lub rzeczy.

  • Rzeczownik z łaciny, oznacza wadę, usterkę.

  • Polski rzeczownik, osoba nadmiernie pobożna.

  • dominant

  • Ang. „ząb” lub „wgniecenie”, poprawny zapis.

  • Polski rzeczownik, uczestnik dyskusji.

  • Polski rzeczownik, zbrojne wysadzenie na ląd.

  • Poprawne polskie słowo, kończy się literą „t”.

  • Tytuł naukowy na uczelni, końcówka „t”.

  • Rzeczownik osobowy, wyraźne zakończenie „t”.

  • Imię żeńskie w skróconej formie, koniec „t”.

Ordene på listen Słowo kończące się na T na D stammer fra spillere af ordspillet By-Land-Flod.