Słowo kończące się na literę A na B
Potoczne określenie kobiety, także babci.
Rodzaj łodzi lub pieśni religijnej.
Imię żeńskie o greckim pochodzeniu.
Rodzaj pieczywa z białej mąki pszennej.
Wejście do posesji, zwykle z furtką.
Opowieść fikcyjna, szczególnie dla dzieci.
Ładunek wybuchowy, też potocznie coś super.
Święta księga chrześcijan i Żydów.
Pęcherzyk powietrza w cieczy lub szkle.
Pojemnik cylindryczny na płyny lub towary.
Szopa, budynek gospodarczy lub buda psa.
Cienki papier dekoracyjny lub techniczny.
Popularne polskie imię żeńskie.
Podstawa, punkt wyjścia lub magazyn.
Element konstrukcyjny, podtrzymuje strop.
Może znaczyć baniak, banię w saunie lub głowę.
Przymiotnik w rodzaju żeńskim, np. biała kartka.
Państwo w Europie Zachodniej.
Rzeczownik, porost brody na twarzy mężczyzny.
Owoc krzewu borówki, jadalna jagoda.
Zorganizowane starcie zbrojne, wojna w miniaturze.
Zjawisko atmosferyczne z piorunami i deszczem.
Potocznie: śmiech lub coś bardzo zabawnego.
Grupa ludzi, często w znaczeniu pejoratywnym.
Owoce bananowca w formie pojedynczej sztuki.
Naczynie na płyny, szklane lub plastikowe.
Odmiana kapusty warzywnej, jadalne główki.
Rodzaj węża dusiciela, także nazwa skrócona.
Mały czerwony żuk z czarnymi kropkami.
Oklaski jako wyraz uznania lub podziękowania.
Miasto w Hiszpanii, stolica Katalonii.
Drzewo liściaste, popularne w Polsce.
Największy kraj Ameryki Południowej.
Zestaw cech koloru, np. barwa niebieska.
W gwarze: głupek; w anime: szkolny nieuk.
Brak środków do życia, ubóstwo.
Potocznie: impreza, zabawa towarzyska.
Poprawne słowo, kończy się na „a”, mięso z barana.
Kula bilardowa, wyraz poprawny i kończy się na „a”.
Mieszanka suszonych owoców i orzechów, kończy się na „a”.
Włókno roślinne i tkanina, wyraz na „a”.
Polskie słowo na „a”, źródło energii w urządzeniach.
Część rośliny, zgrubiały korzeń, słowo na „a”.
Polskie imię żeńskie, poprawne, kończy się na „a”.
Część garderoby, bluza kończy się prawidłowo na „a”.
Deser z białek i cukru, poprawne słowo na „a”.
Pasterz w górach, regionalne słowo na „a”.
Biżuteria na rękę, wyraz poprawny, kończy się na „a”.
Belka materiału lub jednostka tkaniny, kończy się na „a”.
Zioło kuchenne, nazwa rośliny poprawnie na „a”.
Państwo w Ameryce Południowej, nazwa na „a”.
Strój muzułmański lub suka psa, wyraz na „a”.
Państwo europejskie na Półwyspie Bałkańskim.
Rodzaj pieczywa, podłużna bułka, słowo na „a”.
Barmanka to kobieta pracująca za barem.
Maszyna do mieszania betonu na budowie.
Region i kraj związkowy na południu Niemiec.
Potoczne określenie imprezy, zabawy.
Rodzaj przypinki lub ozdobnej broszy.
Pływający znacznik na wodzie, ważny w żegludze.
Miejsce z książkami; z greckiego 'bibliothēkē'.
Proces zbierania informacji, eksperymenty.
Boczna ściana statku lub łodzi.
Bijatyka, walka kilku osób.
Liczba mnoga od „białko”; też nazwa miejsc.
Potoczne określenie ust, twarzy.
Część garderoby zakrywająca tułów.
Zapisywane też „bandana”, koniec na „a”.
L.mn. od „but”; zapis potoczny, ale zrozumiały.
Barburka to potoczna nazwa święta górników.
Może znaczyć „kłoda” lub pot. zabawa „na balach”.
Arkusz metalu lub pot. nazwa rodzaju samochodu.
Rzeczownik pospolity, końcówka „la” z „a”.
Nazwa miasta, kończy się prawidłową „a”.
Poprawne polskie słowo, kończy się na „a”.
Rzeczownik, fantastyczne stworzenie, finał „a”.
Może być imię lub neologizm, kończy się „a”.
Stolica Belgii, nazwa poprawnie kończy się na „a”.
Bagna to podmokłe tereny z dużą ilością wody.
Potoczne określenie, poprawnie na „a”.
Abstrakt, zakończenie na „a” jak trzeba.
Biodra to części ciała łączące tułów z nogami.
Rzeczownik z życia codziennego, finał „a”.
Włoskie „dość!”, spolszczone, kończy się „a”.
Rzeczownik osobowy, wyraz kończy się na „a”.
Poprawne polskie słowo, kończy się literą „a”
Słodki deser, spolszczona „baklawa” na „a”.
Popularny rzeczownik, wyraz kończy się na „a”.
Potoczne określenie osoby, poprawne „a”.
Rzadszy rzeczownik, ale poprawny, kończy się „a”.
Ordene på listen Słowo kończące się na literę A na B stammer fra spillere af ordspillet By-Land-Flod.