Słowo kończące się na Z na A
Polski rzeczownik, nazwa owocu, kończy się na „z”.
Polski rzeczownik, nazwa Indianina, końcówka „cz”.
Aptekarz to osoba przygotowująca i wydająca leki.
Rzeczownik „aplauz” z francuskiego, kończy się na „z”.
Polski rzeczownik „arkusz”, końcówka „sz”.
Własna nazwa więzienia/wyspy, utrwalona w pl.
Rzeczownik „afisz”, afisz teatralny, kończy się „sz”.
Rzeczownik „Amisz”, nazwa grupy religijnej, „sz”.
Imię męskie „Amadeusz”, znane z Mozarta, „sz”.
Polskie imię męskie „Arkadiusz”, na końcu „sz”.
Nazwa miejscowości/obozu, utrwalona w polszczyźnie.
Nazwa firmy „Allianz”, używana w języku polskim.
Potoczne „alimenciarz”, ktoś płaci alimenty, „rz”.
Wykrzyknienie „akysz!” na odpędzenie kogoś, „sz”.
„Anysz” – anyż, przyprawa, forma dopuszczalna.
Przyrostek „-acz”, rzecz. odczas., kończy się „cz”.
Poprawne polskie słowo, rzeczownik kończy się na „cz”
Imię arabskie, znane też w Polsce dzięki piłkarzom.
Imię męskie o biblijnym rodowodzie, rzadkie w Polsce.
Przyrząd do pomiaru natężenia prądu elektrycznego.
Najwyższy tytuł szachowy, powyżej mistrza międzynarodowego.
Dawne określenie włóczęgi lub eleganckiego rzezimieszka.
Potoczne określenie małego otworu, np. w drzwiach czy torbie.
Stare określenie lekkiego, węgierskiego wina lub konia.
Stara forma imienia Aloizy, dziś prawie niespotykana.
Niepoprawne, ale utrwalone potoczne „albatros”.
Rzadkie słowo gwarowe, kończy się na „z”
Mineral odporny na ogień, dawniej w izolacjach.
Rodzaj tkaniny obiciowej, dawniej do mebli i okryć.
Potoczne „ależ”, w mowie bywa zapisywane jako „alez”.
„Awiz” – żarg. od „awizacja”, termin potoczny
„Arz” – daw. turecki tytuł, rzadkie ale poprawne
„Araz” – rzeka na Kaukazie, nazwa zapożyczona
Anyż to aromatyczna roślina używana jako przyprawa.
Potocznie: mięsień naramienny ramienia, slang siłowni
„Aluz” – skrót od „aluminium”, żargon techniczny
„Abruz” – pot. skrót od Abruzja, region Włoch
Ordene på listen Słowo kończące się na Z na A stammer fra spillere af ordspillet By-Land-Flod.